Harry Potter Tişört ve Sweatshirt

mektup gelmedi. on bir yaşındaydın, pencereye baktın, baykuş yoktu; sonra da hayatının geri kalanını sessizce "aslında ben oraya aittim" diye geçirdin. merak etme, aramızda kalır.

Harry Potter'la büyümek biraz böyle bir şey: kitapları kaç kez okuduğunu saymayı bırakmışsın, filmleri arka planda açık bırakıp replikleri ezberden söylüyorsun, hangi eve ait olduğun konusunda internetteki testlere üç kere itiraz etmişsin. sonra otuzuna geliyorsun ve hâlâ tren istasyonlarında duvarlara fazla uzun bakıyorsun. kimse fark etmiyor sanıyorsun, ediyor.

buradaki tasarımlar o hissi giyilebilir hâle getiriyor: tişörtün, üşüdüğünde sarındığın sweatshirtin, sabah kahveni doldurduğun kupan, içine yarım kütüphane tıkıştırdığın kanvas çantan. büyü yok, uçan süpürge hiç yok. metroda karşındaki insanın göz göze gelip belli belirsiz gülümsemesi var. o kadarı da yeter — hep o kadarını istiyorduk zaten.