Punk Tişört ve Sweatshirt

üç akor yeter, dördüncüsü zaten burjuva işi. punk'ın derdi hiçbir zaman düzgün çalmak olmadı; yanlış çalıp arkasında dimdik durmaktı. gitar akortsuz, ses sistemi cızırdıyor, sahne dediğin bir bodrumun betonu — ama o kırk dakika boyunca kimse sana ne yapman gerektiğini söyleyemiyor.

burada Black Flag'in dört çubuğundan Ramones'un logosuna, Crass'ın siyah beyaz öfkesinden adını yüksek sesle söyleyince tuhaf bakılan gruplara kadar uzanan bir yığın baskı var. tişörtün yıkandıkça solması, yakasının genişlemesi de işin bir parçası; zaten ilk günkü gibi duran punk tişörtü şüphelidir. birileri "bunları hâlâ dinleyen var mı" diye sorduğunda cevabın "evet, hem de daha yüksek sesle" oluyorsa doğru raftasın. kimseye açıklama borcun yok, kapüşonu tak ve yürü.